انتخاب رشته کنکور سراسری92

                                                      1)کمبود انگیزه های محیطی

 عوامل قطعی مؤثر در رشد هوش 

                                       2)آثار کمبودهای عاطفه

1)کمبود انگیزه های محیطی:بدیهی است که برای آنکه قوای ذهنی کودک به نحو احسن رشد کند احتیاج به محرکات طبیعی دارد و هر قدر شرایط محیطی از نظر ایجاد محرک نامناسب تر باشد قوای ذهنی کودک رشد کمتری خواهد داشت.تقریبا همه بررسیها نشان داده اند که رشد قوای ذهنی با شرایط محیطی ارتباط مستقیم دارد.در این زمینه بررسیهای فراوانی انجام شده است که نتایج حاصله از این برریسها را بطور خلاصه ذکر می کنیم.

(Aکمبود انگیزه های محیطی باعث عدم رشد هوش و قوای ذهنی می شود.

(Bکودکان محیط های نامساعد در مقایسه با کودکان همسال خود در محیط های مساعد از لحاظ هوش در درجات پایینتری قرار دارند.

(Cهر قدر طول مدت اقامت کودک در محیط نامساعد بیشتر باشد میزان نارسایی قوای ذهنی بیشتر خواهد بود و تدریجا نیز میزان این نارسایی افزایش پیدا خواهد کرد.

به عبارت دیگر هر قدر کودک در سنین پایین تری از محیط نامساعد به محیط مساعد انتقال داده شود رشد عقلی متعادل و بهتری کسب خواهد کرد.

2)آثار کمبودهای عاطفه:بیسیاری از تحقیقات نشان داده است کودکانی که از نظر ارتباط های عاطفی با مادر یا اطرافیان دچار کمبود شدید بوده اند اکثرا اختلالات شخصیتی،ناسازگاری اجتماعی و نارساییهای عقلی مبتلا شده اند.این اختلالات در خانواده هایی که بهعلل از هم پاشیده شده اند یا احیانا روابط عاطفی والدین با کودک نامساعد بوده است زیاد دیده می شود.در خانواده هایی که همبستگی عاطفی بین اعضای خانواده وجود ندارد یا کودکان نامشروع اند مسلما شرایط عاطفی متعادل و مساعد نخواهد بود و خواه و ناخواه کودک همانندسازی با رفتارهای نا متناسب داشته که موجب اختلالات رفتاری او میشود.کودک والدین را همیشه به صورت سپری علیه مشکلات خود می داند و اختلافات خانوادگی احساس ایمنی و ارضای عاطفی کودک را از بین می برد.ثابت شده کودکان خیلی زود به مسئله مرگ پدر یا مادر عادت می کنند ولی جدایی آنان را به سختی تحمل می کنند چون طلاق و جدایی احساس ایمنی کودک را از بین می برد و در وی اضطراب و وحشت ایجاد می کند.

ولی باید توجه داشته باشیم که اختلافات خانوادگی همواره باعث اختلالات روانی در کودک نمی شود زیرا کودکانی هم بوده اند که علیرغم خانواده های متلاشی یا ناآرام توانسته اند به خوبی با محیط خود سازش داشته و زندگی عادی و سالم داشته باشند.

نتایج حاصله از بررسیهای محققان را می توان چنین خلاصه کرد:

1)کمبودهای عاطفی مادر و پدر باعث اختلالات شخصیتی،نارسایی قوایی ذهنی و ناسازگاریهای اجتماعی می شود.

2)کودکانی که در سنین پایینتری هستند بیشتر تحت تاثیر قرار می گیرند.

3)تاثیر جدایی از مادر یا کمبودهای عاطفی ناشی از عدم توجه فقط به دوران کودکی محدود نمی شود بلکه مراحل بعدی رشد را نیز در بر می گیرد.

 عوامل احتمالی مؤثر در رشد هوش

          1)رابطه ی هوش کودک با میزان تحصیلا                                     2)مسائل پزشکی و بهداشتی

1)رابطه ی هوش کودک با میزان تحصیلات والدین:

اثر تحصیلات پدر و مادر در رشد هوش کودک مورد قبول اکثریت محققان است ولی تاثیر آن در همه ی موارد یکسان نیست.

مسلم است پدران و مادرانی که تحصیلات بهتری دارند یا بهتر تربیت شده اند می توانند محیط مساعدتری برای رشد کودک از نظر جسمی،روحی و عاطفی فراهم کنند و از طرفی چون کودک هر چه بزرگتر می شود امکانات ذهنی اش افزایش می یابد لذا محیط با انگیزه های بیشتر استعدادهای ذاتی او را بهتر شکوفا می سازد.از آنجا که برای رشد و تکامل هر استعدادی مرحله خاصی وجود دارد و شرایط مساعد در هر مرحله بهترین نتیجه را می دهد،لذا مربیان آموزش و پرورش و روان پزشکان به این مرحله اهمیت زیادی می دهند.

در بسیاری از کتابهای روان شناسی و روان پزشکیکودکانی را مثال می زنند که توسط شکارچیان در جنگلها پیدا شده اند.بعضی از این کودکان قادر به گفتار نبودند،ارتباط خود را با سایرین با صداهای مخصوص برقرار می کردند،به صورت چهار دست و پا راه می رفتند،می دویدند و این کودکان حتی پس از سالها تربیت و تغذیه صحیح پرورشگاهی و مراقبت و تمرینهای لازم نتوانستند راه رفتن و صحبت کردن را به نحو مطلوب بیاموزند.درباره ی شغل و طبقه اجتماعی پدر و مادر و اثر آن بر هوش کودک نیز بررسیها و مطالعات زیادی انجام شده است.

تعداد نفرات اعضای خانواده در رشد قوای ذهنی دخیل است.هر چه فرزندان یک خانواده بیشتر باشد حد متوسط هوشبهر کم می شود.

درباره ی تاثیر زندگی شهر و روستا نیز مطالعات زیادی انجام شده است که به این نتیجه رسیده اند که هوشبهر کودکان شهری به طور متوسط بالاتر از هوشبهر کودکان روستانشین است.علت این امر را می توان به طریق زیر توجیه کرد:اولا)آزمونهای هوشی توسط شهرنشینان تهیه و روی کودکان شهری میزان می گردد و جون تجارب شهرنیشنان بیشتر هماهنگی دارد مسلم است که کودکان شهری بهتر می توانندبه آنها پاسخ داده و هوشبهر بهتری کسب نمایند.ثابت شده استکه اگر آموزگاران خوب در دبستانهای دهات تدریس کنند از این تفاوت به نحو فاحشی کاسته خواهد شد.در واقع علت اصلی ناشی از امکانات تربیتی،تحصیلی،مدارس و آموزگاران تحصیلکرده در شهرهاست.

ثانیا)ثابت شده است که روستا نشینانی که از هوشبهر بالاتری برخوردارند به شهرها کوچ می کنند و در نتیجه از تعداد افراد با هوش در روستاها کاسته شده و به تعداد آنها در شهر افزوده می شود.

در یکی از بررسیها معلوم شده است که کودکان روستانشین در آزمونهای کلاسی و سرعت عمل نسبت به شهرنشینان عقب مانده ترند ولی در کارهای مکانیکی و ارتباط  وسایل حرفه ای حتی برتری نیز دارند.لذا حدس زده می شود که تقاضای محیط و تجربه باید در این تفاوت نقشی داشته باشد.

همانطور که در مبحث کمبود یا عدم انگیزه های و آثار آن در رشد فعالیتهای قوای ذهنی ملاحظه شد نارسا بودن محیط روستا می تواند خواه ناخواه تفاوتهای هوشی را بین کودکان شهری و روستایی ایجاد کند.

2)مسائل پزشکی و بهداشتی:همانطور که بیماریهای مختلف،حوادث و تصادفات در خانواده های بی بضاعت فراوان است.عقب ماندگیهای ذهنی نیز به علت محدودیتهای بهداشتی و پزشکی در این خانواده ها زیاد به چشم می خورد.مسلم است وقتی تغذیه مادر در دوران بارداری و شیردهی به نحو مطلوبی انجام نگردد و مادر ویتامین های لازم برای رشد را به کودک خو نرساند رشد عقلی کودک مطلوب نخواهد بود.

این موضوع در کشورهایی که با فقر غذایی و ازدیاد جمعیت مواجهند کاملا مشهود است.از نظر آماری نیز رابطه ی فقر و عقب ماندگی و همچنین عقب ماندگی در نواحی پر جمعیت ثابت شده است.

مطالعات نشان داده است که اگر سوءتغذیه در هفته های اول شیرخوارگی اصلاح نشود آثار زیان باری روی رشد قوای ذهنی خواهد داشت.با اصلاح تغذیه می توان آثار زیان آور سوءتغذیه را روی رشد مغز تا اندازه ای کاهش داد ولی اگر کودک قبل از شش ماهگی دچار سوءتغذیه شدید باشد اصلاح آن غیر ممکن است.